Wie is Ondeugende Spruit?

maandag 6 juli 2015

In plaats van Kopenhagen gingen we naar de spoedeisende hulp!

In onze tweede week van onze vakantie in Denemarken waren we volop aan het genieten. Deze bewuste dag hadden we in de planning om naar Kopenhagen te gaan. Helaas liep deze dag anders dat we hadden gehoopt. Het dagje naar Kopenhagen werd een ochtendje spoedeisende hulp. 

ondeugende spruit spoedeisende hulp denemarken
Ambulance voor ons vakantiehuis

Die bewuste dag hadden we ontbeten, we moesten alleen nog even douchen en dan in de auto met zijn allen. Ik stond zelf al onder de douche en papa kleedde de oudste spruit uit, zodat hij bij mij even kon douchen. Dit is iets wat wij thuis dagelijks doen. 
Het leek erop alsof de douche in ons vakantiehuisje door de eigenaren zelf gemaakt was, waarbij de douchebak was gemaakt door middel van een opstaande tegelrand.
Toen onze oudste spruit in de douche stapte gleed hij uit op de gladde tegels en terwijl hij viel zei mijn gevoel al dat dit niet goed ging aflopen. Helaas was dit gevoel werkelijkheid. Hij belande eerst op zijn billen, maar sloeg daarna nog achterover mijn zijn hoofd op het opstaande tegelrand van de douchebak. Hij begon gelijk te huilen en het water van de douche kleurde rood. Mijn vriend en ik pakten hem gelijk op. Met een blik naar zijn hoofdje kon mijn vriend al zeggen dat we echt naar een dokter moesten. HELP!

Daar sta je dan....Wat is het adres of het telefoonnummer van de dichtstbijzijnde dokter? We zaten in een 'summerhus' in Denemarken midden in de natuur. We hadden een papier gekregen van de verhuurder, maar hier stond alleen het nummer 112 op. Ook de verhuurorganisatie was niet voor 9 uur te bereiken.
Gelukkig wisten we dat we buren hadden en daar is mijn vriend naar toe gerend. Deze deden echter op het vroege tijdstip niet open. (Wie neemt het ze kwalijk, deze mensen waren ook van hun vakantie aan het genieten). Toen mijn vriend nog eens goed om zich geen keek wist hij echt niet hoe hij anders aan een telefoonnummer moest komen en besloot daardoor nog maar eens iets harder op de deur te kloppen. Bij de derde poging deed er een slaperige Deen open die geen woord Engels sprak.... Daar sta je dan! Mijn vriend besloot 112 te bellen.

Terwijl mijn vriend het telefoonnummer en adres aan het achterhalen was ik ondertussen druk in de weer met onze oudste spruit. Ik heb mijzelf als een idioot afgedroogd om onze spruit te troosten. Ik heb de wond dichtgedrukt met een handdoek en hem ondertussen geprobeerd af te drogen en iets van kleding aan te trekken. Toen dit eenmaal een soort van was gelukt, was hij ook gestopt met huilen en eigenlijk meer onder de indruk van het bloed wat er allemaal op de vloer van de badkamer lag. Ik zal niet in details treden, maar een witte betegelde badkamervloer met bloed uit de wond dat verdund was door het water van de douche was geen fraai plaatje. 
Ik heb hem er snel weggehaald en naar de woonkamer gebracht, waar ook onze jongste spruit nog zeer braaf in zijn kinderstoel zat alsof er niets aan de hand was.


Ondertussen had mijn vriend 112 aan de telefoon. In het Engels probeert hij uit te leggen wat er aan de hand is. Hij legt uit dat we echt geen ambulance nodig hadden, maar dat we graag zelf naar de dichts bijzijnde dokter of ziekenhuis wilde rijden met de auto. Toch werd er een ambulance gestuurd. Maar probeer maar eens in het Engels een Deense straat "Lærkevej" te spellen.  Gelukkig is dit uiteindelijk toch gelukt.

Toen mijn vriend, na het bellen van 112, weer binnenkwam vertelde hij dat er toch een ambulance werd gestuurd. Ik heb toen uitlegt aan onze spruit wat hem allemaal te wachten zou staan. 
Gelukkig stond kwam er binnen een korte tijd een ambulance aan zonder toeters en bellen, anders had onze oudste spruit zich vast helemaal rotgeschrokken.
Bij het arriveren van de ambulance was hij zowaar heel enthousiast en onder de indruk van de ambulancebroeders. Die vertelde ons eigenlijk al bij een blik dat het gehecht moest worden en dat we daarvoor naar de spoedeisende hulp moesten in het dichtstbijzijnde ziekenhuis 30 km verderop. (Ik ben zelf geen verpleegkundige of iets van dat, maar dit had ik mijzelf ook al bedacht). De ambulancebroeder belde door dat wij eraan zouden komen en was vervolgens heel lang bezig met zijn administratie, waardoor hij naar mijn idee bijna vergat om een verband om het hoofd van onze oudste spruit te doen. 

Nadat we in onze haast allerlei spullen en onszelf in de auto hadden geworpen gingen we op weg naar het ziekenhuis. Aangekomen in het ziekenhuis werden we snel geholpen en binnen de kortste keren stonden wij buiten met een spruit die 3 hechtingen en een flink verband om zijn hoofd had. 
Hij had geen kik gegeven en de arts en de verpleegkundigen waren zeer onder de indruk. Hij heeft zelfs nog even de clown uitgehangen in de wachtkamer van de spoedeisende hulp. Wat een opluchting! Uiteindelijk is het goed afgelopen, maar de schrik zat er goed in.
Maar wat was ik trots. Trots op ons, maar vooral op onze oudste spruit! Wij hadden zonder al te veel hectiek onze spruit de juiste hulp weten te bieden en onze oudste spruit heeft zich zo kranig gedragen! Ongelooflijk!

Bij terugkomst van onze vakantie hebben we de hechtingen bij onze eigen dokter eruit laten halen en het ziet er keurig uit. Onze spruit heeft er dan ook in de tussentijd geen moment aangezeten. Hij heeft dus heel goed geluisterd!

Wat ik van dit avontuur heb geleerd en wat ik jullie graag wil meegeven is ten eerste om het boekje van het consultatiebureau mee te nemen, zodat ze in het ziekenhuis kunnen zien welke inentingen je kindje heeft gehad. Ik kreeg deze vraag en ik wist het echt niet. Uiteraard staat dit allemaal keurig in het boekje van het consultatiebureau en kunnen ze het zo nakijken. En tot slot; check van te voren je reisverzekering en je zorgverzekering. Ben je wel of niet gedekt voor medische kosten in het buitenland.

Hebben jullie wel eens zo een avontuur beleeft tijdens de vakantie?


LIKE & SHARE! Ondeugende Spruit is te volgen via Facebook, Instagram, Pinterest of Bloglovin'

8 opmerkingen:

  1. Pff wat een avontuur! Gelukkig is het goed afgelopen. Met onze kinderen hebben we zoiets niet meegemaakt (ik mag het wel afkloppen), maar mijn man is tijdens een vakantie in Schotland een keer door een dronken oudoom door een glazen deur geduwd (hij wilde hem even over z'n bol aaien en viel..). Mijn schoonmoeder dacht dat het wel meeviel, totdat zíj hem over z'n bol aaide en er zo een stuk huid omsloeg en ze tegen z'n schedel aankeek... Hij heeft nog steeds een groot litteken, maar als z'n haar wat langer is, zie je er niets van.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Oww jeetje! Klinkt heel naar! Bij onze spruit valt het gelukkig ook niet heel erg op. Hopen dat ze niet kaal worden....

      Verwijderen
  2. Woe, wat een verhaal. Fijn dat het zo goed is afgelopen.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ai, vervelend hoor! Ik ben in Amerika wel eens naar t ziekenhuis geweest, maar dat is toch wel weer anders dan in een land waar ze geen eens Engels kunnen (echt erg). Boekje hadden we toen wel mee (vraag me niet waarom) maar kreeg toen wel een compliment daarover. Dus gewoon doen, zoveel ruimte neemt het niet in

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik had er zelf nooit over nagedacht om het boekje mee te nemen. Wat goed dat jij daar wel aan gedacht had!

      Verwijderen
  4. jeetjemineetje wat een spannend avontuur! Wat hebben jullie je hier knap doorheen geslagen...ik weet zelf hoe eng het kan zijn om in een vreemd land op de eerste hulp terecht te komen....dat van die inentingen is inderdaad een hele goede tip..en verzekeringen zijn altijd erg belangrijk inderdaad...
    Fijn dat alles goed is gekomen!

    BeantwoordenVerwijderen